درختان جوان چنان به سخنانش گوش می دادند که گویی او همام منجی موعود است.اما درخت پیر نقشه ی شومی بر سر داشت و قدرت کلامی که سنگ را نیز می توانست مجاب کند.هدف او به دام انداختن پرندگان مهاجری بود که می خواستند  با نشستن بر روی شاخه ی درختان خستگی خود را بر طرف کنند.او می گفت که مالک کل درختان و فضای مزرعه است و پرندگان قصد دارند که با تجمع در لابلای درختان دست به میتینگ های سیاسی در جهت اشغال مزرعه بزنند زینرو همه ی درختان بدون استثناء مسئول بودند که با دور ساختن آنها و آزار و اذیتشان راه پیروزی را بر دشمن ببندند و درختان جوان بدون آنکه حتی کلمه ای با پرندگان صحبت کرده باشند به پلید بودنشان اطمینان داشتند و هرگز شک نمی کردند.

و صد افسوس که درختان جوان هر گز از خود نمی پرسیدند که چگونه درخت پیر به این باور رسیده است آنها بی آنکه کوچک ترین مخالفتی با عقاید مرید خود داشته باشند  آنچنان به سخنانش گوش می دادند  که گویی آیه ایست از جانب خداوند و بی آنکه لحظه ای بیندیشند با او می خندیدند،با او می گریستند،با او نفس می کشیدند و حتی جان خود را در پی اهدافش می دادند بی آنکه زمانی را آنگونه زندگی کرده باشند که می خواستند.

هدف همه ی آنها جنگ بود.جنگ با دشمنی فرضی که می پنداشتند بسیار ظالم و خطرناک است.نقشه از این قرار بود:آنها می بایستی پرندگان را با حرکات شاخه های خود به سوی درخت پیر می راندند تا بدین گونه  هم مانع از تجمع آنها شده و هم کار را به فرمانده ی خود بسپارند و درست اینجا بود که جنگ حقیقی در تن پوشی فریبنده آغاز می شد.

پرندگان جذب میوه های قرمز و براق درخت می شدند و غافل از سم موجود در آنها می خوردند و در پای درخت جان می سپردند.آنگاه درختان جوان اگرچه در این کشمکش شاخه ها و برگها و حتی گاهی برخی از آنها جان خود را از دست می دادند اما خوشحال بودند که مزرعه را از چنگ دشمن نجات داده اند و اما درخت پیر با لبخندی مرموزانه خرسند از جنازه ی پرندگانی بود که در پای ریشه هایش به کود تبدیل می شدند و به سال هایی می اندیشید که به عمرش افزوده شده بود.

آری این بود بازی کثیف درخت پیر با درختان جوان.

سال ها گذشت و درخت غافل از اینکه خدایی هم هست که شاهد تمام ماجراست.خدایی که دست شیطان را در روح درخت دیده بود اما بسیار صبورانه منتظر بود تا شاید درخت پیر نجات یابد چرا که او خداوند بخشش و محبت است نه انتقام و جنگ.

زینرو او بادها را که حاوی پیام خود بود به مزرعه فرستاد و بادها در لابلای درختان پیچیدند و پیام صلح را به گوش همگان رساندند و اینجا بود که درختان جوان بیدار شدند و اندیشیدند.

کلام خداوند آنقدر شفاف و نورانی بود که آنان را قادر به شناسایی روح تاریک شیطان در سخنان درخت پیر کند.اما درخت پیر همچنان مقاومت می کرد و سعی در فریب مجدد درختان جوان داشت چرا که پذیرش خداوند برابر با شکست او بود.زیرا روح پاک خداوند هرگز نمی تواند با روح پلید شیطان در یک جا بماند.

اکنون درختان جوان نه تنها فریب نمی خورند بلکه کمک حال پرندگان شده اند و آنان را از میوه ها و افکار درخت پیر بر حذر می دارند و این گونه صلح در جهان برقرار می شود.

و درخت پیر اگرچه همچنان زنده است اما هر روز روح شیطان در او ضعیف تر شده و از غرور کاذبش کم می شود.

خداوند همچنان صبورانه شاهد درختان دیگری است که در شیطان زندگی می کنند و جهان را تاریک ساخته اند اما خداوند امیدوار است و مهربان.

اگرچه همه می دانیم که زیبایی مفهومی  وابسته به سلیقه٬ عقاید٬ نگرش و شاید حالات درونی ماست اما گاهی در زیبا خواندن برخی پدیده ها اتفاق نظر داریم.

مواردی همچون عشق٬ هنر٬ گل٬ محبت مادری٬ روشنایی٬ موسیقی٬لبخند و........و البته خود زیبایی.

ما هرگز نمی توانیم زیبایی را بر اساس مفاهیم قرار دادی درک٬تعبیر و حتی تفسیر کنیم.زین رو به دلیل نا ملموس بودن آن معیار مشخصی برای سنجش و یا ارزیابی آن نداریم.

اما به نظر من زیبایی ای که منشاء آن  حقیقت باشد به خودی خود و به شکل انکار نشدنی ای زیباست و در ذهن و قلب هر انسانی تاثیر گذار است.

اگرچه مکن است که زیبا ترین افراد در زیبا ترین لباس ها و در زیبا ترین مکان ها در نگاه اول خیره کننده و بی نظیر به نظر آیند اما این زیبای بدون حضور خداوند در زندگی شان نتها زود گذر خواهد بود بلکه در طی زمان نیز عادی  خواهد شود.

از دید من زیبایی حقیقی زمانی لمس خواهد شد که در آرامش حاصل از ایمان به خداوند پدیدار شده باشد.

چرا که درک تمام زیبایی ها تنها در محبت بی قید و شرط او امکان پذیر است. 

زندگی تان زیبا باد.

دیگه هیچ وقت.اصلاً.ابداً و تحت هیچ شرایطی shift Delete نمی کنم.

آخه تمام عکس هایی که دیروز تو آمستردام گرفته بودیم پرید.

یک هفته بعد...

خدمت دوستان عزیز اعلام کنم که ما مجدداً به آمستردام رفتیم و مشکل قبلی حل شد.به هر حال از راهنمایی شما متشکرم.

۵ روز از اقامتمون در هلند می گذره.اولین چیزی که در نگاه اول نظرمو به خودش جلب کرد تمیزی و نظم فوق العاده ای بود که احتمالاً به دید هر کسی که از ایران میاد بی نظیره و دومین چیز رنگ های شاد و زنده ی لباس هایی بود که افراد پوشیده بودن.هرگز فکر نمی کردم که رنگ لباس بتونه اینقدر در چهره شهر تاثیر داشته باشه.اگر چه در ایرانمون دیگه حتی فکر کردن به لباس های رنگی هم جرم به حساب میاد.آره آره نباید مقایسه کنم.اینقدر اینجا متفاوته که ... اما با این وجود ذهنم دائماً در این کشمکشه.

 اینجا واسه دوچرخه مسیر مجزایی وجود داره که اکثراً می تونن با دوچرخه این ورو اون ور برن.ما هم تو این چند روز دوچرخه سواری مون خیلی خوب شده به طوریکه دیروز رفت و برگشت ۳۰ کیلومتر رکاب زدیم.

از جمله نکات قابل توجه ی دیگه قوانین رانندگی شونه اینجا ماشینا در هر ساعتی از روز باید چراغ شونو در هنگام رانندگی روشن بذارن چون محققین به این نتیجه رسیدن که این کار می تونه احتمال تصادف رو تا حد زیادی کاهش بده.جالب اینجاست که تو این فصل تا ساعت ۱۰ شب خورشید تو آسمونه.

ناگفته ها زیاده پس می ذارمش واسه پست های بعدی.

این بار از فضایی دیگه و کیلومتر ها دور از خونه می نویسم.از کشور  گل ها و بادگیر ها و زیبایی...هلند.

سعی دارم خاطرات و نکات قابل توجه ی این سفر یک ماهه را در پست هام ذکر کنم.

جای همه ی دوستای عزیزم واقعاً خالیه.

به کمی استراحت نیاز دارم.پس فعلاً می رم.

شب خوش.