پایان اقامتی 29 روزه در هلند.

سلام دوستان.در حالی می نویسم که چند روزی از برگشتن مون  به ایران می گذره.سرانجام بعد از دید و بازدید های مرسوم فرصت اینو پیدا کردم که به نوشتن خلاصه ای از روزهایی  بپردازم که در طی این مدت گذشت.قبل از هرچیزی از زحماتی که خاله و شوهر خاله که البته ما عمو صداش می کردیم و به حق که مثه عمو بهمون محبت می کرد و پسرخاله های دوست داشتنی مون تشکر می کنم و براشون آرزوی شادی و سلامتی دارم.

در اینجا تنها به بخشی از خاطراتم که احساس می کنم خواندنش می تونه تا حدی مفید باشه اشاره می کنم پس شما می توانید بنا به سلیقه و حوصله ی خودتون ازروی تیتر های دسته بندی شده موضوع ای را انتخاب کنید.

کشوری با مساحتی محدود اما ...

اگه مساحت استان گیلان و مازندران رو با هم جمع بزنیم میشه کل هلند و این در حالیه که تعداد جاده ها ،ماشین ها و زمین های فوتبال شون به اندازه ی کشور بزرگمون ایرانه.نا گفته نمونه که در کنار اتوبان های چند بانده جاده های مخصوص دوچرخه هم وجود داره که کاملا امن و زیبا هستن.

اکثر شهر های این کشور قبلا وجود خارجی نداشتن و از طریق خشک کردن آب های دریا به وجود اومدن و از اونجایی که این کشور فاقد خاک و کوه و سنگه  برای ساختن هر بنایی مجبورن که سالانه ملیون ها تن خاک و سنگ از کشور های دیگه بخرن.از نظر من واقعا جای تحسین داره که با وجود این همه مشکلات  اینقدر زیبا و حساب شده تونستن به همه ی قسمت های شهر برسن.نکته ی دیگه اینجاست که وقتی از چشم انداز های مختلف به شهر نگاه می کنی اینقدر چمن و سرسبزی و زمین های زیر کشت می بینی که یه لحظه واقعا شک می کنی به مقایسه ی کوچکی و بزرگی عددها ی ذکر شده در پایین نقشه ی ایران و هلند.

همه حق دارند که زندگی را زندگی کنند.

وقتی تو شهر قدم می زدیم یا به موزه یا نمایشگاهی می رفتیم چیزی که خیلی نظرمون رو جلب می کرد حضور افرادی بود که در ایران خانه نشینند.افرادی از جمله : ناتوانان جسمی و عقب ماندگان ذهنی.اینکه اونها هم نفس می کشن،انسانن و حق اینو دارن که مثه هر شهروند دیگری تفریح کنن. به خاطر این باور بهترین مکان ها  چه برای پارک کردن ماشین و چه برای  استفاده از آسانسور ها و هر چی که به فکرتون برسه اول برای چنین افرادی  بود و بعد برای اونایی که سالم ان.اونجا ماشین های کوچیکی هست که با باطری کار می کنه و فقط گاز و ترمز داره و مخصوص افراد پیره و خانومای پیر در حالی که ماتیک قرمزی زدن و لباس شادی پوشیدن سوار این ماشینا شده و به گردش روزانه یا خریداشون می پردازن.حتی ویلچرهایی هم هست که به شکل تخته و بیمارمی تونه در حالیکه توش دراز کشیده به هر جایی که می خواد بره و این فقط به خاطر اینه که همه حق دارن زندگی رو زندگی کنن.

ایران!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

چند روز بعد از اقامتمون در هلند من و همسرم تصمیم گرفتیم که به تنهایی به دیدن شهر بریم پس دوچرخه هامونو برداشتیم و از مسیر هایی که قبلا تو ذهنمون کد گذاری کرده بودیم به سمت مرکز خرید رفتیم.برای اولین بار بود که فروشگاه های بزرگی که نمایندگی مارک های Puma  _-Nike_  adidas  _ Zara _ ESPRIT _H&M- cool cat  و ... رو می دیدم .پس تصمیم گرفتم که حسابی از این موقعیف استفاده کرده و شروع کردم به خرید کردن

اکثر فروشنده ها ازمون می پرسیدن اسپانیایی هستین؟ نمی دونم انگلیسی رو به لهجه ی اسپانیایی صحبت می کردیم یا از نظر مشکی بودن مو و چشم و ابرو شبیه شون بودیم.به هر حال ما با کمال شهامت می گفتیم نه ایرانی و از اونجایی که به لطف سیاست مدارانمان فکر نکنم کشوری باشه که ایران رو  نشناسه دیگه  نیازی نبود که براشون چیزی رو توضیح بدیم اگرچه احساس می کنم اگه کمی ، تنها کمی خودمونو در پاسخ گویی به سئوالاتشون مشتاق نشان می دادیم بعید نبود که ما رو پشت تریبون قرار داده و سئوالاتی در خصوص انژی هسته ای ازمون بپرسن که اگه این طوری می شد من در تمام مدت بایستی به این فکر می کردم که حق مسلم به انگلیسی چی میشه .

قصد ندارم وارد این بحث بشم اما جالبه که بدونین هلند جزء یکی از بزرگترین دارندگان انرژی هسته ایه که می تونه خیلی ازش سود ببره اما به خاطر  اعتراض حزب سبز که مدافع محیط زیست هستن اونو به حالت تعلیق در آورده و استفاده از انرژی هسته ای رو در مقایسه با انرژی باد و نفت غیر ضروری می دونه.

داشتم می گفتم.جای بسی نگرانیه که دیگه ایران رو به نام کشور تمدن های عظیم  ، آثار باستانی ، فرش های دست بافت و حتی پسته ی مرغوب و آدم هایی مهمان نواز  نمی شناسن نمی دونم اگه تو آمریکا هم ازمون سئوال بشه اسپانیایی هستید هنوز شهامت اینو داریم که بگیم نه.ایرانی؟

ادامه...در پست بعدی