خداوندا مرا وسیله ی صلح خویش قرار ده.

آنجا که کین است ،بادا که عشق آورم.

آنجا که تقصیر است، بادا که بخشش آورم.

آنجا که تفرقه است،بادا که یگانگی آورم.

آنجا که خطا است،بادا که راستی آورم.

آنجا که شک است،بادا که ایمان آورم.

آنجا که نومیدی است،بادا که امید آورم.

آنجا که ظلمات است،بادا که نور آورم.

آنجا که غمناکی است،بادا که شادمانی آورم.

خداوندا بادا که بیشتر در پی تسلی دادن باشم تا تسلی یافتن،

در پی فهمیده باشم تا فهمیده شدن،

در پی دوست داشتن باشم تا دوست داشته شدن.

چه با دادن است که می گیریم،

با فراموشی خویشتن است که خویشتن را باز می یابیم،

با بخشودن است که بخشایش به کف می آوریم،

با مردن است که به زندگی برانگیخته می شویم.

قدیس فرانچسکوی  آسیزیایی،از مشهورترین قدیسان ایتالیایی و موئسس فرقه فرانچسکوییان.

برگرفته شده از کتاب: رفیق اعلی اثری ماندگار از کریستین بوبن.

پی نوشتی کوتاه به وبلاگ عزیزم مسافران:

دوست و همراه عزیزم تولد سه سالگی ات مبارک اگرچه باتاخیری 41 روزه.می دانم که این فراموشی را به حساب بی معرفتی ام نخواهی گذاشت چرا که تولد واقعی تو فراتر از هر تاریخی است که بر حسب تصادف رقم خورده باشد و این زنده بودنت است که برایم ارزشمند است. شاید میلاد تو وفتی  است که متنی به واقع زندگی بخش در تو ثبت شده باشد.روزی چون امروز. به هر حال امیدوارم این ذهن بازیگوشم را که هرگز نمی تواند خودش را پایبند ارقامی قراردادی کند ببخشی چرا که من در برابر تمام عزیزانم بدین گونه سخت گیرانه ،فراموش کار و هشیارم.