مسافران زمین

شعر جالب يک بچه آفريقايي با استدلال شگفت انگيز

mosaferan — Sat, 05 Dec 2009 10:04:37 GMT

وقتي به دنيا ميام، سياهم،
وقتي بزرگ ميشم، سياهم
وقتي ميرم زير آفتاب، سياهم،

وقتي مي ترسم، سياهم
وقتي مريض ميشم، سياهم،

وقتي مي ميرم، هنوزم سياهم

و تو، آدم سفيد

وقتي به دنيا مياي، صورتي اي،
وقتي بزرگ ميشي، سفيدي

وقتي ميري زير آفتاب، قرمزي، وقتي
سردت ميشه، آبي اي

وقتي مي ترسي، زردي، وقتي مريض
ميشي، سبزي

و وقتي مي ميري، خاکستري اي

و تو به من ميگي رنگين
پوست؟؟؟

ـــ اين شعر کانديداي شعر برگزيده سال 2005 شده است.

mosaferan — Tue, 24 Nov 2009 09:37:18 GMT

...

mosaferan — Tue, 17 Nov 2009 05:59:18 GMT

جای خالی او برای همیشه در قلبم خواهد ماند و ...

..,

mosaferan — Tue, 20 Oct 2009 14:35:18 GMT

چه خسته می شوی

آنگاه که دیگر امیدی نیست

تا بدان بیاویزانی

کوله بار دلتنگی ات را.

به یاد روزهای مدرسه

mosaferan — Wed, 23 Sep 2009 07:27:18 GMT

چند نکته از یک دوست نکته دان.

mosaferan — Sat, 12 Sep 2009 13:34:13 GMT

قطره ای از دریا باش تا دریا باشی.

وسعت هر دلی به اندازۀ حرفهایی است که برای نگفتن دارد.

اگر شیطان گذشتۀ تو را به یادت آورد، تو آیندۀ او را به یادش بیاور.

مهم نیست که دریا باشی یا اقیانوس و یا برکۀ سادۀ کوچک، مهم این است که شفاف و زلال باشی تا آسمان در ...تو نمایان شود. هرگاه احساس کردی گناه شخصی آنقدر بزرگ است که نمی توانی او را ببخشی، بدان مشکل از کوچکی قلب توست، نه بزرگی گناه

...

mosaferan — Sat, 15 Aug 2009 15:19:18 GMT

فرشته ای در کنار توست

mosaferan — Mon, 20 Jul 2009 15:06:18 GMT

گاهی آنقدر تنها می شوی که حتی دوستی را برای رفتن به سینما،قدم زدن،خریدن مانتو، و یا حتی درد دل کردن نداری.گاهی آنقدر تنها می شوی که کسی تو را به جایی دعوت نمی کند.گاهی آنقدر تنها می شوی که حتی بودن در میان جمع ، چیزی از حس تنهایی ات کم نمی کند. گاهی آنقدر تنها می شوی که دوست داری تنها بمانی تا نقش بازی نکنی و همه ی این تنهایی ها وقتی اتفاق می افتد که می دانی آنقدر قابل اطمینان ،مهربان و دلسوز هستی که تنها نمانی اما باز...!

اما این را بدان که تنهایی به معنای محض اصلا وجود ندارد.شاید دوستی را در کنارت نداشته باشی که برای بودنت احترام قائل شود اما این به معنای تنهایی نیست تا وقتی که به منابع با اهمیت تری متصل باشی.

دوست همیشگی ام خدا،همچون پدری محافظ،همچون مادری حامی و همچون دوستی وفادار که در بدترین لحظات نیز کنار من است نمی گذارد که من در این تنهایی های زمینی و کوچک خودم را ببازم و همسرم که تمام وجود من است هرگز حتی برای یک لحظه از من غافل نمی شود.او حتی از نگاهم می فهمد که چه در قلبم می گذرد و خدا را شکر چرا که معتقدم او را خدا به من هدیه کرده است.اگر چه با این وجود گاهی درد های زمینی به آدم هجوم می آورند اما نباید چیز های پیش و پا افتاده را فدای اصلی ها کرد.

و دوستی دیگر که بی دریغ می بخشد بی آنکه منتظر قدر دانی از کسی باشد، این یار مهربان ،کتاب را می گویم.این روزها با شاعری آشنا شده ام که حیفم می آید از او چیزی نگویم.او با زبانی بس ساده و گیرا آنچنان از عشق و آزادگی می گوید که گاهی احساس می کنی این حرف ها را جاییی شنیده ای و آن جایی نیست جز قلبت.

کتاب: فرشته ای در کنار توست.

اثر مارگوت بیکل (Margot bickel) شاعری آلمانی

ترجمه: ندا زندینه/یغما گلرویی

بخشی از اشعار که در غالب پنج دفتر آمده است:

" گاهی از کنار وعده گاه آخرمان می گذرم!

خنده ها می شکفند،

تصاویر پشت سر،

بدون ماتم و اندوه...

بی نقطه ی اتکایی می نگرم

در مسیر رفتنم می مانم،

در راه خود...

روزی، روزگاری بود..."

" به خواب رفتن در کنارت

در انتهای روزی بلند!

پاییدن نفس هایت

که رفته رفته منظم می شوند!

حس کردن لحظه ی غوطه خوردنت در رویاها...

دست محتاطم به دنبال لمس توست!

پیش از آنکه خوابم به خود فرو برد

حس کردن خوشبختی

در یک لحظه

کنار تو..."

" چون دوستت می دارم،

مجبور نیستی آن گونه که در روز آشنایی مان بودی، باقی بمانی!

چون دوستت می دارم،

مجبور نیستی خود را محدود کنی به تصویری که از تو زنده مانده در من!

چون دوستت می دارم،

می توانی ببالی و چیز های جدیدی کشف کنی در وجودت!

می توانی دگرگون شده بشکفی و تازه شوی!

چون دوستت می دارم،

می توانی آن چه هستی باقی بمانی و آنچه نیستی شوی ! "

من که خیلی از این شعر آخر خوشم میاد.می دونین داره به ما یاد می ده که دوست داشتن و تملک رو از هم جدا کنیم.داره به ما می که دیگران رو همون جوری که هستن دوست د اشته باشیم نه اون جوری که دوست داریم باشن.داره به ما می گه در حالی عاشق باشیم که آزاده ایم.

یه سئوال: چقدر از ما ها می تونیم این نوع عشق رو تجربه کنیم؟ اصلا دوست داریم تجربه اش کنیم؟

ای توپولف بس کن!

mosaferan — Wed, 15 Jul 2009 12:58:18 GMT

سلام دوستان.می دونم تو این مدت حوادث بی شماری رخ داد که جای این توقع رو داره که چیزی ازشون می نوشتم اما ننوشتن از آنها دلیل بر بی اهمیت بودن یا بی ارزش پنداشت چیزی نیست.اما خبر سقوط هواپیمای پرواز تهران-ایروان با 168 سرنشین و مرگ همه ی اونا چنان قلبم را به درد آورد که حتی نمی توانم از نشان دادن خشم خود نسبت به برنامه های صدا و سیما و بی خبر گداشتن ملت از جزئیات حادثه و حتی هویت مسافران (که فقط کافیه یه نگاه به لیست پرواز بندازن) و جاش پخش عادی خبر های غیر ضروری و حتی فیلم سینمایی دو تا و نصفی٬جلوگیری کنم.یادمه این اواخر که یه هواپیما توی هلند سقوط کرده بود تمام شبکه های خارجی برنامه هاشونو به پخش مستقیم از این مسئله اختصاص داده بودن.ای کاش جان این همه آدم از دست رفته و احساسات خانواده های داغدیده شون برای بعضی ها اهمیت داشت.چی دارم می گم !اگه اهمیت داشت که بازم از این هواپیماهای توپولف از رده خارج برای جابه جایی جون مردم استفاده نمی کردن...

فقط می تونم از خداوند بخوام که به خانواده های این ۱۶۸ سرنشین آرامش عطا کنه.

آمین.

اسامی کشته شدگان هواپیمای توپولف سقوط کرده در اطراف قزوین به گزارش مهر

مناظره انتخاباتی،بهانه ای برای دور هم بودن!

mosaferan — Mon, 08 Jun 2009 14:48:18 GMT

سلام دوستان.بعد از چند ماه ننوشتن

شور و هیجانی که امروز ها به خاطر انتخابات بر پاست من را بر آن داشت تا پستی بنویسم به یادگار برای روزهایی که وقتی بر میگردیم به تاریخ و کمی به کارهایی که کردیم _و دیگر کاری برایش نمی توان کرد _ فکر می کنیم٬ چیزی داشته باشیم تا نگوییم ما که نبودیم!!...

یکی از مسائل کم نظیری که انتخابات این دوره به همراه داشته است برگزاری مناظرات تلویزیونی است که در آن کاندیدا ها دو به دو و در طی شبهای مختلف روبروی هم قرار گرفته و به مناظره می پردازند...به حق باید گفت که این برنامه ها از نظر میزان بیننده و البته شدت هیجان٬ رمانس و حتی درام٬ رو دست جومونگ هم بلند شده است.در واقع ما برنامه های خود را جوری می چینیم که یک ربع زود تر از ساعت 10:30 همه خیره به تلوزیون ،با در دست داشتن تخمه و چای و چیپس با ماست(که آخ نمی دانید در موقع تماشای مناظره چقدر می چسبد آن هم از نوع فلفلی اش !) بعد از کارهای سخت روزانه گرد هم آمده تا ساعاتی را پای تلوزیون خوش باشیم چرا که این برنامه با برنامه های آبکی دیگری که به خوردمان می دهد از این رو فرق می کند که بسیار اکشن،سرنوشت ساز،هیجان برانگیز و صد البته مملو از رفتار های خاله زنکی _ از نوع سیاسی اش_ است که همین نکته ی آخر به تنهایی خود انگیزه ی قوی است برای پی گیری این برنامه ها...

البته امشب آخرین قسمت مناظره اجرا می شود و ما نمی دانیم از فردا چگونه باید خود را سر گرم کنیم(حتی ممکن است برخی از ماها با پایان رسیدن این سریال دلفریب و اکشن و دراماتیک چند قطر ه ای نیز اشک ریخته و حتی از صدا و سیما تقاضای پخش مجدد آنها را خواستار باشیم خدا را چه دیدی شاید رفتیم مسافرتی ٬جایی و یا هم رفتیم سریال پریزن برک دیدیم!!!)اما یکی از نکات مهمی که این مناظرات برایمان به ارمغان آورده است علاوه بر پر شدن اوقات فراقت ،آگاه شدن از زندگی خصوصی بـــــــعضــی ها است اما جای تعجب آن جاست که وقتی میبینیم پرونده هایی از فساد مالی و اختلاس رو می شود به جای آنکه دلمان به حال خود و کشور خود بسوز لبهایمان تا بنا گوش باز شده ،بالا و پایین پریده و حتی ممکن است از شدت هیجان چند تا کبریتی و کپسولی نیز بترکانیم و آنقدر خرسند شویم که اگر تیم ملی فوتبال ایران به کره ی شمالی گل می زد اینقدر کیف نمی کردیم!....

گذشته از این گونه مسائل ،می توان از مزایای پخش مناظرات انتخاباتی به نکات زیر اشاره کرد:

1-پر شدن اوقات فراقت در کنار خانواده

2-کم شدن ترافیک در ساعات پخش برنامه

3-کم شدن میزان قتل٬ دزدی،کلاه برداری،مزاحمت تلفنی،غیبت از فامیل(که جای خود را به غیبت از کاندیدای انتخاباتی داده است!)

3-برقرای مکالمات تلفنی با اقوامی که سال به سال خبرشان را نمی گیریم (البته در راستای قانع سازی آنان برای رای دادن به کاندیدای مورد نظر تا حال کاندیدای رقیب گرفته شود!)

4-کم شدن تمایلات مردم به دیدن سریال های آمریکایی(تا وقتی مناظراتی به این باحالی و اکشنی است دیگر چه نیازی به سریال لاست؟)

5-با خبر شدن از آمار های واقعی نرخ تورم و بیکاری و غیره...

6- گرم شدن بازار دست فروش و مغازه دار هایی که وسایلی را می فروشن که رنگ خاصی دارد _از لباس و کیف وکفش گرفته تا دوش حموم _(البته نمی گوییم چه رنگی تا تبلیغ نشود نه آنکه شما نمی دانید!)

و خلاصه شادی و صفا و صمیمیت و پیوند و این جور چیز ها دیگر....

خوش باشید و موفق.